Hoe slaag je erin om ook met twee heupprothesen sneller te zijn dan de anderen?
Precies dat lees je in het verhaal over Daniel "Dänu" Müller.
Daniel reed al voor het eerst auto toen hij 7 jaar was. Dat was waarschijnlijk ook het moment waarop hij gepassioneerd raakte. Als teenager sloop hij regelmatig ‘s avonds uit zijn huis en reed hij plankgas door de bochtige straten. Natuurlijk heeft hij dat niemand ooit verteld.
Waar komt die passie voor snelle machines vandaan? Natuurlijk van zijn vader Herbert.
Herbert is wellicht de beroemdste en meest succesvolle autocoureur die Zwitserland ooit kende.
En Daniel lijkt zeer veel op zijn vader. Want voor de icoon uit de Zwitserse autoracesport was alles gewoon te langzaam. En daarom kan het in het leven van zoon Daniel ook nooit snel genoeg gaan.
«Ik kon niet precies aangeven waar de pijn vandaan kwam: mijn rug, mijn heup of een andere plek. Alles deed gewoon pijn.»
De vele uren in de raceauto hebben hun sporen achtergelaten. Beide heupen moesten worden geopereerd. De revalidatie met de Luna begint kort na de operatie.
Daniel is een levensgenieter en wil dat ook in de toekomst zijn. Daarom investeert hij veel tijd in zijn revalidatie. En al die energie is succesvol. Dänu maakt zeer snel vorderingen; voor hem kan het immers nooit snel genoeg gaan.
Tegenwoordig kan Daniel weer rechtop lopen. Een actief leven leiden. En natuurlijk: met snelle machines rijden.
«Ik ben zeer verbaasd hoe snel ik hersteld ben. Ik doe nu alles wat ik eerder niet meer kon doen.»
